Opracowanie: Anna Chyła
W dwóch słowach
Metoda, która pomaga zbudować grupę i stworzyć wspólne zasady działania. Polega na budowaniu makiety znanego budynku, np. wieży Eiffla w ograniczonym czasie i z ograniczonych zasobów.
Celem jest integracja grupy i efektywna współpraca przy kolejnych zadaniach. Ważna jest też refleksja nad działaniem i całym procesem, a w efekcie wypracowanie zasad współpracy oraz określenie zadań i kompetencji związanych z rolą.
W tej metodzie ważny jest efekt zaskoczenia. Przejście od instrukcji do działania musi być błyskawiczne i nie umożliwiać głębszego namysłu przed pracą grupy.
Dzielisz osoby studiujące na małe grupy. Podajesz informację o tym, co mają zbudować i w jakim czasie. Na koniec mówisz o materiałach – możesz je przynieść lub budulcem jest wszystko to, co znajduje się w sali. Czas musi być mocno ograniczony, np. 15-20 minut.
Nie podajesz żadnych zasad.
Działanie wymaga od grup podziału zadań, zarządzania ograniczonym czasem i zasobami oraz wspólnego zrealizowania końcowego projektu. Zasady wyłaniają się podczas działania, podobnie jak pojawiają się określone role w zespole.
Grupy na koniec prezentują swoje makiety i o nich opowiadają. Podsumowujesz całość ćwiczenia, zapisując zasady współpracy, które grupy wypracowały.
Jeśli ważne jest dla Ciebie przydzielenie ról grupowych, to również możecie zebrać wnioski – spisać role i kompetencje potrzebne do ich sprawowania. Na kolejnych zajęciach możecie przypisać role określonym osobom w grupie.
Wprowadzając taki element w czasie zajęć rozwijasz u osób studiujących kompetencje związane z komunikacją i współpracą. Praca grupowa w szybkim tempie wymusza też sprawną organizację pracy i rozwiązywanie pojawiających się konfliktów. Pracując nad wnioskami z doświadczenia kształcisz umiejętności związane z autorefleksją.
Metoda może sprawdzać się w różnych wariantach o podobnym celu.
- Wyzwanie „Most/Wieża”
Grupy otrzymują gazety, makaron spaghetti lub podstawowe materiały budowlane, aby zbudować makietę określonej konstrukcji – mostu lub wieży. To ćwiczenie ma formę konkursu, w którym punkty przyznawane są za wytrzymałość na obciążenie oraz estetykę projektu.
- Szybka budowla z klocków LEGO
Dynamiczne ćwiczenie, w którym grupy muszą odtworzyć złożony model 3D przy użyciu ograniczonej liczby klocków, co wymaga strategicznego podziału zadań i mądrego gospodarowania zasobami. Najważniejszym kryterium jest tutaj wierność oryginałowi.
Do jakich form zajęć pasuje?
Ta metoda będzie świetnym wprowadzeniem do pracy grupowej na pojedynczych zajęciach lub do dłuższego procesu opartego o małe grupy, np. pracy projektowej. Sprawdzi się w mniejszych grupach, na ćwiczeniach, warsztatach, zajęciach projektowych.
Przykład
Zajęcia z przedmiotu Wprowadzenie do VBA, studia licencjackie I stopnia na kierunku Matematyka, II rok
Rozpoczynasz zajęcia projektowe. Po przedstawieniu kwestii organizacyjnych osoby studiujące dzielą się na 4-5 osobowe grupy. Ich zadaniem jest zbudowanie modelu Pałacu Kultury i Nauki w 20 minut. Mogą wykorzystać wszystko, co znajdą w sali. Dodatkowo każda grupa dostaje taśmę klejącą i nożyczki. Przynosisz też trochę materiałów typu kartony, kartki papieru, gazety.
Grupy wykonują zadanie. W czasie pracy wyłaniają się liderzy, osoby pilnujące czasu, zapewniające materiał do budowy i projektanci proponujący rozwiązania. Pojawiają się pierwsze trudności i wątpliwości, ustalane są zasady współpracy i gospodarowania zasobami.
Po upływie ustalonego czasu grupy prezentują swoje dzieła pozostałym osobom, opowiadają o przyjętych założeniach i rozwiązaniach, które zastosowali.
To ćwiczenie jest punktem wyjścia do dyskusji o pracy w grupie. Grupy spisują swoje wewnętrzne zasady współpracy, ustalają role i związany z nimi wstępny podział zadań. Każda grupa opowiada o swoich ustaleniach na forum. Po prezentacjach wszyscy mogą uzupełnić lub doprecyzować swoje wewnętrzne ustalenia.
Podsumowujesz pracę grup, wypracowane zasady i podział ról. Przypominasz też o wspólnej odpowiedzialności za finalny produkt, bez względu na przydzielone zadania.
Dowiedz się więcej
Zobacz, jak takie ćwiczenie wyglądało w wersji Aarona Dinina z Duke University https://www.facebook.com/share/v/1BQK5pVVLR/ (dostęp 3.07.2026).
Więcej o uczeniu na porażkach od tego autora na jego stronie poświęconej uczeniu się na porażkach: https://www.learningtofail.com/ (dostęp 3.07.2026).
